“Δεν είμαι στρατιώτης που έχω βάλει σκοπό να είμαι πάντα αδύνατη”

By on February 3, 2015

Η Ζέτα Μακρυπούλια μίλησε στο περιοδικό «ΕΓΩ! Weekly» και στη Μαρία Κολλιάτσα για τον τρόπο που αντιμετωπίζει όλα όσα συμβαίνουν στην προσωπική και επαγγελματική της ζωή, τα τελευταία χρόνια.

Πώς αντιδρά στις αρνητικές κριτικές;

«Τα διαπλεκόμενα της κριτικής που αφορά είτε την τηλεόραση είτε το θέατρο και τον κινηματογράφο δεν τα γνωρίζω – και δεν θέλω να τα μάθω. Υποψιάζομαι γιατί και πώς μπορεί να γράψει κάποιος κάτι, αλλά αγνοώ το σύνολο της αλυσίδας».

Αναλώνεται στο να αναλύει ό,τι γράφεται για εκείνη;

«Σαφώς και όχι. Τώρα, ότι μπορεί να έρθει μια πληροφορία στα αυτιά μου από κάτι που είπε ή έγραψε κάποιος, ναι, συμβαίνει, αλλά δεν με αφορά πλέον. Δεν μπαίνω στη διαδικασία να στεναχωρηθώ. Δεν ψάχνω ό,τι έχει γραφτεί για εμένα. Με ενοχλούν πολλά που γράφονται γιατί ορισμένοι έχουν απέναντί μου μια πολύ κακόβουλη ματιά. Υπάρχει φθόνος θέλω να σου πω και ειδικά από τότε που έγινε σημαία το γεγονός ότι η διακριτικότητα δεν πουλάει – και αυτό το λέω για όλους που κινούνται σε αυτό τον χώρο, και για την τηλεόραση, και για τα περιοδικά, και για τους δημοσιογράφους που μας παίρνετε συνεντεύξεις-, έχουν αλλάξει πάρα πολύ οι ισορροπίες των πραγμάτων. Είναι πολύ ωραίο, όμως, να υπάρχει διακριτικότητα, διότι αποδεικνύει την ηθική και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. (…) Ο φθόνος που μπορεί να έχει κάποιος μέσα του, και θέλει να το εξωτερικεύσει και μάλιστα έναντι αμοιβής, δεν με αφορά. Όλοι αυτοί δηλαδή που έχουν την αίσθηση -είτε από ζήλια είτε από μνησικακία- πως ό,τι σου έχει συμβεί στη ζωή δεν το αξίζεις, κάπως πρέπει να το σκεφτούν διαφορετικά. Δεν είναι όλα τυχαία Κάπου έχουμε δουλέψει σκληρά όλοι μας. Οπότε σου λέω ότι ανάλογα με τη γραφή και τον χαρακτήρα του ανθρώπου, λαμβάνω υπόψη μου κάποια πράγματα. Μου έτυχε να διαβάσω μια κριτική φέτος από μια γυναίκα που ο σκοπός της δεν ήταν “να κράξω τη Μακρυπούλια”. Σε πληροφορώ ότι την επόμενη μέρα πήγα στο θέατρο και έπαιξα αλλιώς. Αυτή η γυναίκα το έκανε με αγάπη. Υπάρχουν στον αντίποδα και κάποια άλλα κείμενα, τα οποία με το που βλέπω τον τίτλο δεν μπαίνω καν στη διαδικασία να τα διαβάσω».

Στερείται πράγματα για να διατηρεί την εικόνα της;

«Δεν είμαι στρατιώτης που έχω βάλει σκοπό να είμαι πάντα αδύνατη, πάντα με κοιλιακούς και πάντα στην τρίχα. Περνώ ένα μέρος του χρόνου μου λειτουργώντας με μια στρατιωτική πειθαρχία, προκειμένου να είμαι σωστή στη δουλειά μου, αλλά τον υπόλοιπο καιρό είμαι χαλαρή. Αφήνομαι, τρώω ό,τι θέλω, ενώ στην προσωπική μου ζωή δεν θα με δεις βαμμένη. Ούτε χτενισμένη. Είναι άλλο το να είσαι περιποιημένη όταν παρουσιάζεις μια εκπομπή και άλλο όταν πας να αγοράσεις φρούτα. Εγώ βγαίνω με τη φόρμα μου και χωρίς μακιγιάζ. Δεν με νοιάζει».

Νιώθει ευτυχισμένη;

«Αισθάνομαι χαρούμενη και τυχερή, γιατί στη ζωή μου έχω νιώσει πολλά και από πολύ νωρίς. Προσπάθησα μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια να διαχειριστώ πάμπολλες αντίξοες συνθήκες. Όταν είσαι μέσα στη δημοσιότητα από πολύ μικρή ηλικία, δεν σημαίνει ότι ξέρεις και να τη χειρίζεσαι. Αν έχεις και πέντε ανασφάλειες δε, εκεί είναι ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα. Ευτυχισμένη νιώθω γιατί έχω φτάσει πια σε ένα σημείο που ξέρω καλά τον εαυτό μου. Έχω δουλέψει πάρα πολύ για να με μάθω. Νόμιζα ότι με ήξερα καλά, αλλά δεν ήταν απόλυτα ακριβές. Σε αυτή την παγίδα έχει πέσει ένα πολύ μεγάλο μέρος του κόσμου. Νομίζουμε ότι επειδή έχουμε μεγαλώσει με κάποια βιώματα, ξέρουμε τον εαυτό μας, αλλά αυτά τα βιώματα μπορεί να μην είναι καν δικά μας, να είναι άλλων ανθρώπων και πρέπει να απεγκλωβιστούμε από αυτά – κάτι που απαιτεί πολλή δουλειά, γιατί έχουν πια ριζώσει μέσα μας. Και εγώ έχω απεγκλωβιστεί σε ένα μεγάλο βαθμό. Οπότε σε αυτό τον τομέα είμαι πολύ ευτυχισμένη. Έχω μάθει να αγαπώ εμένα, να στηρίζω τις επιλογές μου, να μην έχω ενοχές για το καθετί. Αυτό όλο με έχει κάνει να “πετάξω” από το μυαλό μου πολλά περιττά πράγματα που με ταλαιπωρούσαν».

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *