Connect with us

ΘΕΑΤΡΟ

Μαρίνα Αμπράμοβιτς: Θεραπεία της ψυχής μέσω της επαφής με… δέντρα

Μαρίνα Αμπράμοβιτς: Η καλλιτέχνις της performance art αναπτύσσει μια νέα τεχνική – άσκηση για την αυτοθεραπεία.
Μαρίνα Αμπράμοβιτς: «Πείτε τα παράπονά σας σε ένα δέντρο για να γιατρέψετε το τραύμα σας».

Η καλλιτέχνις παρουσιάζει το νέο της ντοκιμαντέρ στο Sky Arts στις 5 Δεκεμβρίου, συστήνοντας
στους θεατές μέσα σε πέντε ώρες, τον κόσμο της πρωτοποριακής τέχνης. Και δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά.

Μαρίνα Αμπράμοβιτς: Η καλλιτέχνις της performance art αναπτύσσει μια νέα τεχνική – άσκηση για την αυτοθεραπεία.
Μαρίνα Αμπράμοβιτς: «Πείτε τα παράπονά σας σε ένα δέντρο για να γιατρέψετε το τραύμα σας».

Η καλλιτέχνις παρουσιάζει το νέο της ντοκιμαντέρ στο Sky Arts στις
5 Δεκεμβρίου, συστήνοντας στους θεατές μέσα σε πέντε ώρες, τον κόσμο της πρωτοποριακής τέχνης. Και δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά.

Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς δραστηριοποιείται στην Performance Art, σε μια ακροβατική
του σώματος και της ψυχής, από τα μέσα της δεκαετίας του 1970.

Είναι γνωστή για τις παραστάσεις της οι οποίες ερευνούν την σχέση μεταξύ
καλλιτέχνη και κοινού, σε μια προσπάθεια να «ελευθερωθούν» και οι δύο, μα κυρίως για την έκθεσή της
χωρίς όρια σε κινδύνους χάριν της τέχνης που εκπροσωπεί.

Όπως την ορίζει η ίδια, η performance art είναι η μεταφορά της αλήθειας επί σκηνής και όχι μια παράσταση
θεατρικού τύπου. Έχοντας αναδείξει ως τέχνη την απελευθέρωση από τα όριά τους, του σώματος και της ψυχής,
εκπαιδεύει σήμερα ομάδες που θα συνεχίσουν την τέχνη αυτή.

Η γνωριμία της με τον Δυτικογερμανό καλλιτέχνη Uwe Laysiepen, γνωστότερο ως Ulay (Ουλάι), έγινε στο Άμστερνταμ, με
τον οποίο συνεργάστηκαν για περίπου μια δεκαετία (το δέσιμο με τη Μαρίνα φαινόταν και με ένα συμβολικό τρόπο: ήταν γεννημένοι την ίδια μέρα) σχηματίζοντας ένα
καλλιτεχνικό δίδυμο, όπου, άνδρας και γυναίκα είναι δύο κοσμικά όντα τα οποία ενωμένα δημιουργούν ένα «ερμαφρόδιτο εγώ», συμπεριφερόμενοι ως «ένα σώμα με δύο κεφάλια».

Το ζευγάρι έγινε γνωστό για την προσπάθεια του να χαρτογραφήσει τα όρια της αγάπης και της συμβίωσης μέσω της ζωντανής αναπαράστασης, προσπαθώντας παράλληλα να τοποθετήσει την περφόρμανς ως τέχνη ισάξια με τις υπόλοιπες. Στις παραστάσεις τους, μελετούσαν ακραίες καταστάσεις και τις σχέσεις των σωμάτων τους με το χώρο.

Advertisement