Connect with us

Το μαύρο φεγγάρι της μαγείας

Η ιστορία της μαγείας χάνεται στα λάθη και όχι στα βάθη των αιώνων.
Στα λάθη ζωής που έκαναν πολλοί άνθρωποι και τελικά αναγκάστηκαν να απευθυνθούν
στις σκοτεινές δυνάμεις της μαγείας ώστε να τα επιλύσουν.

Η ιστορία της μαγείας μας οδηγεί στην Αίγυπτο του 2.700 π.Χ.. Από τότε υπάρχουν καταγραφές και ιστορίες για μαγικά φίλτρα και τελετές. Σχεδόν σε κάθε περίοδο της ιστορίας, σε κάθε πολιτισμό, είναι παρούσα και η μαγεία.

Μία «τέχνη» η οποία κυνηγήθηκε από πολλούς με αποκορύφωμα την Ιερά Εξέταση του 16ου αιώνα όπου κυριάρχησε το τυφλό μίσος και με άλλοθι πολλές φορές τη μαγεία πολλοί άνθρωποι οδηγήθηκαν στην πυρά, δυστυχώς ανάμεσά τους και πολλοί αθώοι.

Όσο δυνατές και αν ήταν όμως οι φλόγες εκείνης της εποχής, ένα πράγμα δεν έκαψαν: τη σκοτεινή πλευρά της μαγείας. Επέζησε και έφτασε μέχρι τις μέρες μας, σε όλο τον κόσμο αλλά και στη γεωγραφική γειτονιά μας!

Οι γνώστες του αγνώστου

Οι μυστικιστικές και αποκρυφιστικές γνώσεις που ισχυρίζονται πως κατέχουν οι κατά τόπους μάγοι και μάγισσες (όπως και οι τσαρλατάνοι που παρεισφρύουν ανάμεσα τους), είναι το μυστικό τους όπλο για να κάνουν το αδύνατο σε ένα μέσο κοινό νου, δυνατό.

Πανάρχαιες τελετουργίες, επικλήσεις στη Σελήνη και περίεργοι συμβολισμοί ενώνονταν ανέκαθεν στο όνομα της μαγείας. Μάγος ή μάγισσα σήμερα δεν θεωρείται όπως έχει επικρατήσει στη λαϊκή συνείδηση ο κλασικός τύπος της καφετζούς ή του υποτιθέμενου μέντιουμ, ούτε κάποιος που μετακινείται αναγκαστικά με σκουπόξυλο. Ένας αληθινός μάγος γνωρίζει πρακτικές και συμβολισμούς που ξεκινούν από την αρχαιότητα και φτάνουν μέχρι σήμερα.

Απαραίτητος σύμμαχός του μάγου σε κάθε τελετή είναι το φεγγάρι. Δίχως τη συμμετοχή του όλες οι δυνάμεις που θέλει να στρέψει προς έναν άνθρωπο χάνονται. Σύμφωνα με διάφορες δοξασίες, το φεγγάρι δεν θέλει να συμμετέχει σε κακόβουλα σχέδια, γι’ αυτό συνήθως «εκβιάζεται» και έτσι τις περισσότερες φορές υποκύπτει τελικά και βοηθάει τους μάγους στις απόκοσμες τελετές τους. Αν δεν το «πείσουν» όμως και εκείνο αρνηθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του, τότε στρέφονται στο Σατανά!

 

Οι υπηρεσίες των δαιμόνων

Οι μάγοι σε πολλές τελετές μαύρης μαγείας επικαλούνται το Σατανά για βοήθεια. Η συμμετοχή του Εωσφόρου είναι ο κυριότερος λόγος που η μαγεία διώχθηκε και διώκεται από την Εκκλησία.

Πώς ένας μάγος από τη Θεσσαλονίκη όμως παίρνει μια τούφα από τα μαλλιά κάποιου που ζει στην Κρήτη προκειμένου να του κάνει κακό σε μία τελετή; Όπως υποστηρίζει (και ασφαλώς δεν μπορεί να δεχτεί εύκολα κάθε «λογικός» νους) με τη βοήθεια των οργάνων του Σατανά, των δαιμόνων. Εκείνοι κλέβουν την  τούφα και την παραδίδουν στο μάγο, έναντι «ανταλλαγμάτων».

Οι δαίμονες όμως επικαλούνται από τους μάγους και για καλούς σκοπούς. Π.χ. όταν ένας μάγος θέλει να «λύσει μάγια» προκύπτει ένα σύνηθες πρόβλημα. Τα στοιχεία που εμπεριέχουν αρνητικές δυνάμεις συνήθως κρύβονται στο χώρο όπου ζει το θύμα και κανείς, εκτός από τον θύτη, δεν ξέρει που βρίσκονται.

Οπότε, ο μάγος, επισκεπτόμενος το σπίτι του θύματος, κάνει επίκληση σε κάποιο δαίμονα ώστε
να του δείξει που τα έχουν κρύψει, ώστε να τα βρει και να τα καταστρέψει. Ποια είναι όμως τα αντικείμενα που επιστρατεύονται για τη καταστροφή ή την ευημερία ενός ανθρώπου;

Αποκρυφιστικές γνώσεις

Κάποια αντικείμενα που έχουμε στο σπίτι ή κοντά μας, στα χέρια ενός μάγου μπορούν ή να κάνουν καλό ή να γίνουν ακόμη και θανατηφόρα!

Το αλάτι, η θάλασσα, το αίμα, το σαπούνι, τα καρφιά, τα κέρινα ομοιώματα, οι τρίχες, το λάδι, οι σταυροί, αλλά και όσα πράγματα περιστρέφονται γύρω από τη ζωή ενός ανθρώπου γίνονται τα «εργαλεία» ενός μάγου για καλή ή κακή μαγική χρήση. Για να καταλάβετε, η θάλασσα αποτελεί κυρίως εξαγνιστικό μέσο. Π.χ., μία σακούλα με σταυρούς και φωτογραφίες ρίχνεται στη θάλασσα, όταν κάποιος θέλει να «λύσει μάγια», ώστε το νερό να εξαγνίσει κάθε κακό που αυτά φέρουν.

Από την άλλη όμως, αν κάποιος ρίξει ένα σαπούνι με καρφίτσες στη θάλασσα, σημαίνει πως παρομοίασε έναν άνθρωπο με σαπούνι και τον πέταξε στο νερό ώστε να λιώσει αργά και βασανιστικά όπως και το σαπούνι! Οι τρίχες πάλι αποτελούν συνήθως ομοίωμα του ανθρώπου που θα γίνει δέκτης μαγικών δυνάμεων και αποτελούν ισχυρότατο μαγικό υλικό.

Ένα άλλο παράδειγμα διττής χρήσης είναι το αλάτι. Θεωρείται πως αν κάποιος πετάξει κόκκους αλατιού κάτω από το κρεβάτι ενός ζευγαριού επιθυμεί ουσιαστικά να του προκαλέσει προβλήματα στις διαπροσωπικές και ερωτικές του σχέσεις. Αν όμως απλωθεί στην εξώπορτα ενός σπιτιού υποτίθεται πως διώχνει μακριά τους δαίμονες και την κακοτυχία. Εν κατακλείδι, κάθε στοιχείο δρα κοινώς, ανάλογα με την εκάστοτε χρήση, τα διάφορα ξόρκια που έχουν «διαβαστεί», καθώς και το τελικό επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

 

Οι χρήσεις της μαγείας

Υπάρχουν δύο είδη μαγείας σύμφωνα με τους επαΐοντες: η λευκή και η μαύρη, που χρησιμοποιούνται για θετικούς ή αρνητικούς σκοπούς αντίστοιχα.

Και τα δύο είδη χρησιμοποιούνται ποικιλοτρόπως. Η μαύρη αποτελεί την απόλυτη δύναμη η οποία μπορεί να οδηγήσει τα θύματά της ακόμα και στο θάνατο! Για λόγους εκδίκησης, έρωτα, πάθους, μίσους, οικονομικής καταστροφής, κακοτυχίας, θανάτου.

Όταν κάποιος αποδέχεται την ύπαρξη της μαύρης μαγείας, αναγνωρίζει πως υπάρχει και μια άλλη δύναμη, ικανή να εξουδετερώνει τις σκοτεινές δυνάμεις, προκειμένου να αμυνθεί.

Η δύναμη των φυλαχτών

Όταν μιλάμε για φυλαχτά δεν εννοούμε αυτά που κυκλοφορούν στο εμπόριο («ματάκια», χάντρες κτλ), αλλά χειροποίητα φυλαχτά κατασκευασμένα από μάγους.

Φυλαχτά που έχουν «διαβαστεί» με προσευχές και ξόρκια σε συγκεκριμένες φάσεις του φεγγαριού, με σκοπό να διώχνουν μακριά τα κακόβουλα ξόρκια που γίνονται εις βάρος μας.

Υπάρχουν δύο είδη φυλαχτών. Αυτά που απομακρύνουν τα κακοπροαίρετα ξόρκια που γίνονται εναντίον μας και αυτά που απορροφούν όλες τις κακές μαγικές δυνάμεις με σκοπό να μη φτάσουν σε μας.

Και στα δύο είδη το υλικό κατασκευής δε διαδραματίζει ιδιαίτερο ρόλο, καθώς αυτό που μετράει είναι η προεργασία που έχει γίνει κατά την κατασκευή τους αλλά και τα ξόρκια που διαβάστηκαν στο φυλαχτό.

 

Φυσικές δυνάμεις

Υπάρχει περίπτωση οι υποτιθέμενες μαγικές δυνάμεις να είναι δημιουργίες της φύσης; Υπάρχουν και κάποιες επιστημονικές θεωρίες για τη μαγεία που παρουσιάζουν ενδιαφέρον.

Όλοι μας γνωρίζουμε για την αύρα που περικλείει το σώμα μας και τη λεγόμενη «βιοενέργεια» (Φενκ Σούι). Πώς θα σας φαινόταν λοιπόν αν σας λέγαμε πως θα μπορούσατε να ελέγξετε αυτή την ενέργεια και να την κατευθύνετε σε όποιο άτομο επιθυμείτε, για καλό ή κακό σκοπό;

Αυτό περίπου υποστηρίζουν διάφοροι επιστήμονες πως κάνουν οι μάγοι και οι μάγισσες: με διάφορους τρόπους και αυτοσυγκέντρωση στέλνουν εσωτερικές και αόρατες δυνάμεις βιοενέργειας σε ανθρώπους με μειωμένες άμυνες και τους επηρεάζουν.

 

Σκεφθείτε π.χ. το μάτιασμα, του οποίου τη δύναμη παραδέχονται και πολλοί γιατροί (Η Ορθοδοξία αποδέχεται τη Βασκανία δηλαδή το φθόνο και το κακό και έχει μάλιστα και σχετική ευχή, αλλά όχι τις προλήψεις και τις δεισιδαιμονίες):

Πρόκειται για ενέργεια η οποία «χτυπά» έναν άνθρωπο με αποτέλεσμα να αισθάνεται άσχημα. Αυτή η «επίθεση» μπορεί να είναι κακόβουλη (κατάρα) ή θετική (ευχή). Αν αναλογιστούμε τη λεγόμενη ανθρώπινη θέληση η οποία αποτελεί συνδυασμό πνεύματος και μυαλού, τότε καταλαβαίνουμε πως όταν αυτή η θέληση βρεθεί στα χέρια ενός ειδικού στα θέματα μαγείας, το αδύνατο ίσως γίνεται δυνατό.

Η θέση της εκκλησίας

Στο ζήτημα της μαγείας η Εκκλησία τηρεί μία αρκετά περίεργη στάση. Απορρίπτει κάθε μαγική πράξη που προέρχεται από κύκλους έξω απ’ αυτήν και προτείνει τη δική της «μαγεία»!

Τι εννοούμε; Η Εκκλησία πρεσβεύει πως με τη βοήθεια του Θεού μπορεί να κάνει και η ίδια όλα αυτά που υποτίθεται πως μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος με τη μαγεία. Πώς; Υπάρχουν στίχοι που ψέλνονται από τους ιερείς (δεήσεις) με στόχο την ανάρρωση άρρωστων ανθρώπων. Γίνονται διαδικασίες κάθαρσης σε σπίτια και μαγαζιά με σκοπό να φύγει η κακοτυχία (ευχέλαια).

Διενεργούνται τελετές όπου το θείο «στέλνει» τις δυνάμεις του για την επιτέλεση κάποιου σκοπού (ευχές). Στα γενικότερα πλαίσια όπου ο άνθρωπος επιστρατεύει την πίστη και όχι τη λογική του για να εξηγήσει ό,τι δεν μπορεί εύκολα να κατανοήσει, ή ως τελευταίο καταφύγιο των ελπίδων του, οι πρακτικές της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά και γενικότερα όλων των θρησκειών, μόνο καταδικαστέες δεν είναι. Αρκεί να διασαφηνίζεται το πότε μία πράξη θεωρείται απλώς μαγική και πότε υπερφυσική αλλά χριστιανική, οπότε «αποδεκτή».

Η μαγεία στη Χαλκίδα και την Εύβοια.

Όπως σε ολόκληρη την Ελλάδα έτσι και στη Χαλκίδα υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που εναπόθεσαν τις όποιες ελπίδες, για καλό ή για κακό, στις δυνάμεις της μαγείας.

Ιστορίες που δεν έγιναν πρωτοσέλιδα εφημερίδων, αλλά διασώθηκαν περνώντας από στόμα σε στόμα, φτάνοντας ως τα αυτιά μας ώστε να σας τις μεταφέρουμε.

Ιστορίες σαν αυτές που ακολουθούν με πρωταγωνιστές ανθρώπους της διπλανής πόρτας με κύριο χαρακτηριστικό τους ένα συναίσθημα που η λέξη μαγεία πάντα συντρόφευε, με θετικό ή αρνητικό τρόπο: Τον έρωτα.

Κεντρική Σελίδα – History

Continue Reading
Advertisement

ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ

Τρελή θεωρία θέλει τον Eminem να είναι… ρομπότ

Published

on

Ο Eminem δεν υπάρχει πια, καθώς είναι ακριβέστερο να λέμε πως «πρόκειται για ένα ρομπότ σχεδιασμένο να συγκαλύψει τον θάνατό του και να αντικαταστήσει τον ράπερ», όπως θέλει η
νέα και εξόχως ακραία θεωρία συνωμοσίας που δονεί τις σκοτεινές γωνιές του ίντερνετ!

Ο Eminem εγκατέλειψε τα εγκόσμια το 2006, όντας όμως τέτοιο όνομα και αποφέροντας
τέτοια κέρδη, δεν θα τον άφηναν στην αιώνια ησυχία του οι επιτήδειοι, αλίμονο.

Κι έτσι η μουσική βιομηχανία έφτιαξε ένα ρομπότ για να μας κάνει να πιστέψουμε πως
είναι πάντα εδώ και όσο παραγωγικός τον ξέραμε.

Άλλοι πάλι ισχυρίζονται πως ο γνωστός ράπερ πέθανε ακόμα πιο παλιά, τοποθετώντας τον θάνατό του το 1999. Και παραθέτουν παλαιότερες φωτογραφίες του (πριν το 2006 δηλαδή) πλάι στις πρόσφατες για να δείξουν τις αλλαγές στα χαρακτηριστικά του προσώπου του: πιο τονισμένα ζυγωματικά, πιο λεπτό πηγούνι και πιο χαμηλή γραμμή μαλλιών.

Ακόμα και τη «σημαντική αλλαγή στους στίχους του» μετά το 2006 παραθέτουν ως άλλο ένα
πειστήριο πως ο Eminem είναι ρομπότ. Πόσο μάλλον την αλλαγή στις στιλιστικές του επιλογές.

Πλέον «δίνει μεγαλύτερη έμφαση στα hip hop ρούχα» λένε, μιας και κανείς ζωντανός
δεν αλλάζει ποτέ στιλιστικά πρότυπα στη ζωή του.

Ακόμα πιο τρελή αυτή η θεωρία συνωμοσίας δηλαδή από την άλλη που έλεγε πως ο σημερινός Eminem είναι «κλώνος των Ιλουμινάτι»!

newsbeast.gr

Continue Reading

ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ

Εντοπίσθηκαν μυστηριώδη ραδιοσήματα από γαλαξία που βρίσκεται 3 δισ. έτη φωτός από τη Γη

Published

on

Ερευνητές του προγράμματος αναζήτησης εξωγήινης νοημοσύνης Breakthrough Listen στις ΗΠΑ ανίχνευσαν -με τη βοήθεια ενός συστήματος τεχνητής νοημοσύνης- άλλα 72
ραδιοσήματα (Fast Radio Bursts-FRB) από την ίδια μυστηριώδη πηγή, η οποία βρίσκεται σε ένα μακρινό γαλαξία σε απόσταση περίπου τριών δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη.

Τα σήματα FRB είναι γρήγοροι φωτεινοί παλμοί ραδιοακτινοβολίας με διάρκεια μόλις μερικών χιλιοστών του δευτερολέπτου. Η πηγή τους είναι ακόμη ασαφής. Διάφορες θεωρίες έχουν προταθεί, από το να είναι άστρα νετρονίων με μεγάλο μαγνητισμό έως να πρόκειται για τις τεχνολογικές «υπογραφές» εξωγήινων εξελιγμένων πολιτισμών.

Οι περισσότεροι ραδιοπαλμοί FRB είναι μεμονωμένοι και προέρχονται από πηγές μη επαναλαμβανόμενες. Όμως, η συγκεκριμένη πηγή FRB 121102
είναι πραγματικά ξεχωριστή, επειδή είναι η μόνη που έχει στείλει διαδοχικά ραδιοσήματα, μια συμπεριφορά η οποία εύλογα έχει τραβήξει το ενδιαφέρον των αστρονόμων.

Το 2017 είχαν ανιχνευθεί 21 FRB από την εν λόγω πηγή, αλλά οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ, που
συνεργάζονται με το Πρόγραμμα Breakthrough Listen χρησιμοποιώντας το Τηλεσκόπιο Green Bank της Δυτικής Βιρτζίνια, ανέλυσαν
ξανά τις περυσινές παρατηρήσεις τους με τη βοήθεια ενός αλγόριθμου μηχανικής μάθησης.

Τελικά ανακάλυψαν άλλα 72 σήματα FRB «κρυμμένα» μέσα στον τεράστιο όγκο των δεδομένων από
τις παρατηρήσεις, τα οποία δεν είχαν γίνει αντιληπτά εξ αρχής, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Continue Reading

ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ

Δέκα Ερωτήσεις που Πάντα Ήθελες να Κάνεις σε μια Ελληνίδα Μέντιουμ

Published

on

Η επιθυμία για την πρόβλεψη του μέλλοντος είναι μια από τις θεμελιώδεις ανάγκες του ανθρώπου από αρχής κόσμου, είτε πρόκειται για τον αυριανό καιρό είτε για τους φιναλίστ του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Γύρω από αυτήν την επιθυμία έχει στηθεί μια βιομηχανία εκατομμυρίων, που ξεκινά από τα νόμιμα και παράνομα στοιχήματα και καταλήγει σε αστρολόγους, μελλοντιστές και μελλοντολόγους.

Ποια η διαφορά των δύο τελευταίων;

Οι πρώτοι θεωρούνται επιστήμονες που κάνουν προβλέψεις για το μέλλον, π.χ. της παγκόσμιας οικονομίας, συνθέτοντας και αναλύοντας τις εξελίξεις και αμείβονται γενναιόδωρα από funds και κυβερνήσεις, όπως ο συνεργάτης της Google, Ray Kurzweil, που προβλέπει πως το 2029 θα ζήσουμε την επανάσταση των μηχανών.

Οι μελλοντολόγοι, από την άλλη, αποκαλούνται και μέντιουμ, αμείβονται όσο και ένας ψυχοθεραπευτής και «βλέπουν» το συναισθηματικό, κυρίως, μέλλον σου στο φλιτζάνι και την τράπουλα.

Η Σοφία Ρονιώτη αυτοσυστήνεται ως μέντιουμ, για οικονομία εννοιών, όμως, στην πραγματικότητα, λέει πως είναι ενορατική και μπορεί να δει ακόμη και τον θάνατό σου, αν και δεν θα στο πει ποτέ.

VICE: Τι σημαίνει μέντιουμ;
Σοφία Ρονιώτη: Εγώ είμαι διαισθητική και ενορατική. Βλέπω εικόνες. Τι μπορεί να έχει γίνει στο παρελθόν και τι θα συμβεί στο μέλλον. Δεν μιλάω με οντότητες, δεν μιλάω με πνεύματα. Λέω, όμως, πως είμαι μέντιουμ, επειδή έτσι το καταλαβαίνει ο κόσμος.

Στο site σου γράφεις πως είσαι τρίτης γενιάς μέντιουμ. Ποια ήταν η πρώτη;

Ενορατική ήταν η γιαγιά μου, η Αθηνά Λιαποπούλου Λέοντος ή Νανά, όπως την ήξερε ο κόσμος. Μεγάλωσα δίπλα της και ήταν σαν να είχα δύο μάνες. Ήμουν εκεί, όταν έκανε συνεδρίες, την παρακολουθούσα και μάθαινα. Η «κυρία Νανά» δεν ήταν από την ιστορική Σμύρνη ή κάποιο άλλο «μυστηριακό» μέρος.

Άνηκε στην ανώτερη κοινωνική τάξη της Πάτρας, από μια οικογένεια γεμάτη γιατρούς και δικηγόρους. Έτσι, η ίδια σπούδασε νομική και φιλολογία. Όταν ανακοίνωσε στην οικογένειά της πως τελικά θα γίνει μέντιουμ, φυσικά αντέδρασαν. Δεν ήταν εύκολο. Τελικά, όμως, την αποδέχτηκαν. Συνεργάστηκε, μάλιστα, κάποτε με την Αστυνομία, ενώ είχε συμβουλεύσει πολιτικά πρόσωπα και διάσημους.

Η γιαγιά Νανά είχε μια πολύ σοβαρή πιστοποίηση από την ελληνική Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών (ΕΨΕ), που ίδρυσε ο ψυχοφυσιολόγος Άγγελος Τανάγρας, ο πατέρας της ελληνικής παραψυχολογίας. Δεν ήταν τυχαία η ΕΨΕ:

Μέλη της ήταν η Marie Curie και ο Albert Einstein, ψυχολόγοι, ψυχίατροι, μαθηματικοί, βιολόγοι, φυσικοί και μαθηματικοί που έκαναν έρευνες και πειράματα τηλεπάθειας με αντίστοιχες ξένες εταιρείες. Η εταιρεία αυτή δεν υπάρχει πια και είναι κρίμα. Αλλά δεν θέλω να μιλήσω για άλλους, πώς δουλεύουν και τι κάνουν.

Οπότε, κληρονόμησες το χάρισμά της;
Όχι μόνο εγώ. Η γιαγιά Νανά έκανε τρία παιδιά και νομίζω πως και τα τρία είχαν το χάρισμα, αν και μόνο η μητέρα μου το έκανε επάγγελμα. Είναι και κάτι που δεν διαφημίζεται, το χάρισμα.
Προτού το εξασκήσω επαγγελματικά, δεν έλεγα σε κανέναν πως μπορώ να δω το μέλλον.

Δηλαδή, δεν ήσουν πάντα μέντιουμ;
Προσπαθήσαμε πάρα πολλές φορές να το αποφύγουμε και οι τρεις γενιές. Ήταν πολλές οι φορές που όλες μας ασχοληθήκαμε με άλλα πράγματα, όμως η ζωή μάς πήγαινε εκεί. Έβγαινε πάντα μπροστά μας. Θυμάμαι, πριν από χρόνια, ήμουν στο μετρό και ενώ πήγαινα σε διασκέδαση, πλησίασα μια κοπέλα που είδα πως έχει πρόβλημα. Ήταν τόσο θλιμμένη, που δεν γινόταν να μην της μιλήσω, να μην της πως ότι όλα θα πάνε καλά. Οι προβλέψεις, μου έρχονται πιο απρόσκοπτα όταν είμαι στον δρόμο, όταν είμαι χαλαρή, σε σχέση με όταν δουλεύω.

Πότε αποφάσισες να ανοίξεις δικό σου γραφείο;
Οι φίλοι μου με παρακίνησαν αρκετά. «Μα αφού το ’χεις», έλεγαν. Ντρεπόμουν, όμως, να κάνω πρόβλεψη. Έτσι, έκανα διάφορες δουλειές και το ασκούσα φιλικά και περιστασιακά επαγγελματικά. Η τελευταία μου δουλειά ήταν υπάλληλος σε πολυεθνική – τότε ήταν που παραιτήθηκα.

Είχα, πλέον, γίνει αρκετά κοινωνική και είχα αποκτήσει αρκετές οργανωτικές γνώσεις για να κάνω αυτό που επιθυμούσα. Να δημιουργήσω τον δικό μου χώρο, τη δική μου εταιρεία.

vice.com

Continue Reading

ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ

Ταξιδιώτης του χρόνου δείχνει «βίντεο» από το Λας Βέγκας του 2120!

Published

on

Ο διάσημος στο διαδίκτυο Noah νίκησε τον ανιχνευτή ψεύδους και υποστήριξε ότι προέρχεται
από το 2030, ενώ έχει ταξιδέψει, εκτός από το 2018, στο 2060 και στο 2120
Ταξίδι στο χρόνο…

Είναι εφικτό; Αν ναι, το έχει πραγματοποιήσει κανείς; Εικασίες, σενάρια, φαντασία, ταινίες που έγιναν μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες, όπως το «Επιστροφή στο Μέλλον», με πρωταγωνιστή τον Μάικλ Φοξ…

Υπάρχει, άραγε, κανείς που να παρουσιάζει αποδείξεις από… ταξίδι στο χρόνο; Και όμως υπάρχει. Συστήνεται ως «ταξιδιώτης στο χρόνο», υποστηρίζει πως έρχεται από το 2030, επιμένει ότι έχει ταξιδέψει μία φορά στο 2060 και άλλη μία στο 2120 και παρουσιάζει βίντεο από κινητό, με το Λας Βέγκας του 2120!

Γνωστός στο διαδίκτυο ως Noah, υποβλήθηκε σε ανιχνευτή ψεύδους και… νίκησε, υποστηρίζοντας ότι έρχεται από το μέλλον και ότι έχει ήδη πραγματοποιήσει άλλα δύο ταξίδια στο χρόνο και τα δύο στο μέλλον, επιστρέφοντας στο τρίτο του ταξίδι στο… παρελθόν, ήτοι το 2018 που ζούμε εμείς στη… δική μας διάσταση.

Στο βίντεο που παρουσιάζει ο Noah, φαίνεται η εικόνα του Λας Βέγκας με ιπτάμενα οχήματα να περνούν ανάμεσα σε πανύψηλα κτίρια και κόκκινα σύννεφα, τα οποία ο «ταξιδιώτης του χρόνου» δικαιολογεί λόγω της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας στη Γη!

Δείτε το βίντεο που ανέβηκε στα social media και έγινε viral:

protothema.gr

Continue Reading

ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ

Θερινό ηλιοστάσιο: Σήμερα η μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου. Ποια η σημασία του στην Αρχαία Ελλάδα

Published

on

Tα δύο Ηλιοστάσια (Θερινό και Χειμερινό) και οι δύο Ισημερίες (Εαρινή και Φθινοπωρινή)
είναι οι ιδιαίτερες ημέρες του «ενιαυτού», δηλαδή του ετήσιου κύκλου, που σηματοδοτούν την
αφετηρία των ισάριθμων εποχών.

Ως αφετηριακά σημεία του κάθε τεταρτημορίου του «ενιαυτού», η κάθε μία τους έχει ιδιαίτερη σημασία, αλλά και θρησκευτική διάσταση σε κάθε φυσική Θρησκεία που δέχεται την κυκλικότητα του χρόνου και την αντανάκλαση των θείων αληθειών στα απλά και απτά πράγματα της εκδηλωμένης Φύσης.

Η ημέρα του Θερινού Ηλιοστασίου εγκαινιάζει το καλοκαίρι και ταυτόχρονα είναι η μεγαλύτερη
όλου του χρόνου σε ότι αφορά το χρονικό διάστημα από την ανατολή του ηλίου μέχρι την δύση του.

Μετά από αυτήν, το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα γίνεται ολοένα και μικρότερο,
μέχρι την Φθινοπωρινή Ισημερία, που, όπως και στην αντίστοιχη Εαρινή, το φως μοιράζεται
ισόποσα με το σκοτάδι τις ώρες του 24ώρου.

Η Ελληνική Εθνική Θρησκεία, όπως άλλωστε και η Ρωμαϊκή, δεν εόρταζε κατά την αρχαιότητα τα Ηλιοστάσια (εκ του «ήλιος» και «ίσταμαι») και τις Ισημερίες ως τέτοια, αλλά έθετε επάνω τους διάφορες εορτές που σχετίζονταν άμεσα με την θρησκευτική σημασία τους, όπως λ.χ.
τα «Σ(τ)επτήρια» Δελφών, τα «Αρρηφόρια» Αθηνών (όπου η Θεά Αθηνά ετιμάτο ως καρποδότις),
τα «Υακίνθεια» Ρόδου, τα «Λύκεια» Βοσπόρου, κ.ά. (για το Θερινό Ηλιοστάσιο).

Σήμερα ωστόσο, η Ελληνική Εθνική Θρησκεία, που, στην μακραίωνα διαδρομή της μέχρι σήμερα ποτέ δεν εγκλωβίστηκε σε φωτογραφική επαναφορά παρελθόντων δεδομένων αλλά είναι ζώσα, οργανική και πάντοτε σύμφωνη με την εκάστοτε εποχή της, εορτάζει από τον 16ο αιώνα κι εντεύθεν κανονικά τις 4 αυτές σημαντικές στιγμές του «ενιαυτού», και από τις αρχές του 21ου αιώνος τιμά επίσης τις Αρετές της «Ευκοινωνησίας» κι «Ευσυναλλαξίας», άμεσα συνδεδεμένες με την ηλιακή διαύγεια, τον Θεό Απόλλωνα και τον κυρίαρχο Θεό του μηνός Ερμή.

Στο πνευματικό επίπεδο, το Θερινό Ηλιοστάσιο σημαίνει το απόγειο της συνειδητότητας
μέσα στον Άνθρωπο (καθίσταται δηλαδή αυτός αυτόφωτος και αυτάρκης), την διαύγεια και
«ηλιοποίηση» της συνείδησης, την επανένωση του ανώτερου εαυτού με την (θεϊκή) προέλευσή του.

Στο μορφικό επίπεδο, το Θερινό Ηλιοστάσιο (αφετηρία του «ενιαυτού» για τις περισσότερες ιωνικές πόλεις) σημαίνει την αφθονία, την παροχή από τον χθόνιο κόσμο του Πλούτωνος, της Δήμητρος και της Περσεφόνης προς τον υφήλιο κόσμο των ζωντανών, τον θρίαμβο του «Γεωργίου» Ηλίου και του Θεού Απόλλωνος που δοξάζεται ως «αυξητής», «κάρπιμος», «σιτάλκας» κ.ά.

Αντίθετα από το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, όπου ο «Ήλιος των νεκρών» («Δημήτριος») μεταφέρει δυναμικά ζωή στον κόσμο των φαινομενικά νεκρών και προετοιμάζει την επανάνθιση, στο Θερινό Ηλιοστάσιο, ο «Ήλιος των ζώντων» («Γεώργιος») δίνει αυτά που έχει να δώσει και παραχωρεί θέση στην βαθμιαία μείωση (φθίση) των πραγμάτων που θα γίνει εμφανής από την Ισημερία που ακολουθεί.

http://kastamonitis.blogspot.com/2018/06/blog-post_84.html?spref=tw

Continue Reading

ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ

Ο κρυφός ρόλος του Μαντείου των Δελφών

Published

on

Το δελφικό μαντείο έχει αποκρυσταλλωθεί στις συνειδήσεις μας με τίτλους και διάσπαρτες
γνώσεις, όπως Πυθία, Απόλλωνας, διφορούμενοι χρησμοί, «ήξεις αφήξεις», δάφνες,
Δελφική Αμφικτυονία και τέτοια πράγματα.

Το σημαντικότερο μαντείο του αρχαιοελληνικού κόσμου, εκεί που έσπευδαν βασιλιάδες
και νομοθέτες για να πάρουν χρησμό για τις κινήσεις τους, στον ίδιο τον ομφαλό της Γης,
όπως πίστευαν βολικά οι αρχαίοι πρόγονοί μας, ήταν ωστόσο πολλά περισσότερα από μια
ιέρεια που χρησμοδοτούσε με τη βοήθεια του Πύθιου Απόλλωνα.

Οι Δελφοί έγιναν το μεγαλύτερο μαντείο του γνωστού κόσμου, καθώς εκεί συνέρρεαν
πολλοί ακόμα λαοί της Ανατολικής Μεσογείου (Λύδοι, Φρύγες, Αιγύπτιοι κ.λπ.) για να
ακούσουν τη γνώμη των θεών για τα ανθρώπινα καμώματά τους.

Την Πυθία να ακούσουν δηλαδή, το διάμεσο με το οποίο ο Απόλλωνας επικοινωνούσε
με τους θνητούς επιβάλλοντας τη γνώμη του.

Οι ιστορικοί σκιαγραφούν βέβαια σήμερα μια τελείως διαφορετική εικόνα
για τους Δελφούς, τον ρόλο τους στα ελληνικά πράγματα αλλά και το τι πραγματικά
συνέβαινε πίσω από τις κλειστές πόρτες του μαντείου.

Γιατί ξέρουμε πια καλά πως οι Έλληνες πίστευαν μεν στις μαντείες και
αντλούσαν συμπεράσματα από πολλές μεταφυσικές πρακτικές (όπως η ιερομαντεία, η οιωνοσκοπία,
η πυρομαντεία, η καπνομαντεία, η λιβανομαντεία, η οινομαντεία κ.ά.), δεν έπαυε όμως να είναι ο
λαός που δάμασε τη φύση, απομάγευσε τον κόσμο και γέννησε τη λογική την ίδια.

Πώς γίνεται λοιπόν αυτοί που γέννησαν τη φιλοσοφία και την επιστήμη να πιστεύουν σε δεισιδαιμονίες και θεϊκές βουλές; Να βάσιζαν τρανές αποφάσεις για το ίδιο τους το μέλλον δηλαδή, όπως πού θα κάνουν αποικίες ή πώς θα αντιπαρατεθούν αποφασιστικά με υπέρτερους στρατούς, στις υπερφυσικές αποκρίσεις μιας ιέρειας που έπεφτε σε έκσταση;

Αν πρέπει να το πούμε, δεν το έκαναν. Όχι τουλάχιστον με τον τρόπο που θέλει η μυθιστορία. Το Μαντείο των Δελφών ήταν σημαντικότατο πολιτικό κέντρο της εποχής,
η ίδια η έδρα της πανίσχυρης Δελφικής Αμφικτυονίας που διαδραμάτισε καθοριστικό ρ
όλο στα ελληνικά πράγματα τουλάχιστον ως την ύστερη αρχαιότητα.

Μας το λέει εξάλλου και ο Όμηρος, σε εποχές πολύ πρώιμες ακόμα,
βάζοντας στην «Ιλιάδα» τον Πολυδάμαντα να προσπαθεί να αποτρέψει τον Έκτορα
από τη μάχη εναντίον των Αχαιών επισημαίνοντάς του έναν πολύ κακό οιωνό.

Του τι απάντησε ο γνωστός ήρωας; «Ένας είναι ο καλύτερος οιωνός, ν’ αγωνιζόμαστε για την πατρίδα». Οι χρησμοί είχαν τη σημασία τους δηλαδή, εντός πλαισίου όμως πάντα!

Αυτό ήταν και οι διφορούμενοι χρησμοί των Δελφών (τους οποίους ξέρουμε τόσο από επιγραφές όσο και από τα έργα αρχαίων συγγραφέων), ένας νόμος της εποχής που επιβαλλόταν από τον ισχυρό και διορατικό, τη δελφική ένωση που ήξερε πολλά και διαδραμάτιζε τον δικό της σημαίνοντα ρόλο στα τεκταινόμενα.

Μας το λέει εξάλλου και ο Ηρόδοτος, πως τα εξαγόμενα από
το στόμα της Πυθίας και καταγραμμένα από τους ιερείς της αποτελούσαν για τον ελληνικό κόσμο
ρυθμιστικά άρθρα πίστης. Οι Δελφοί ήταν ένας από τους σπουδαιότερους ρυθμιστές της πολιτικής και
πολεμικής πορείας των Ελλήνων, αποκτώντας δύναμη κολοσσιαίων διαστάσεων.

Δεν ήταν ένα ιερό που αποκαλυπτόταν απλώς η θεϊκή βούληση, αλλά ένας πανίσχυρος
θεσμός, ένα κέντρο αποφάσεων που ευνοούσε ή αντιστρατευόταν κατά το δοκούν τους
εκάστοτε φίλους και εχθρούς. Με τον ρευστό και πάντα ασαφή τρόπο των αρχαίων Ελλήνων.

Τους Δελφούς επικαλούνταν όλοι εξάλλου για να κάνουν ό,τι σκόπευαν να κάνουν
και το μαντείο ασκούσε έτσι τη δική του πολιτική, μια πολιτική που όσοι βρίσκονταν
απέναντι είχαν πάντα έναν κακό λόγο να πουν…

Ο χρησμός ως μέσο πλουτισμού και επιβολής

Το απλό γεγονός ότι όλοι έσπευδαν στους Δελφούς για να ακούσουν τον Απόλλωνα με το αζημίωτο κατέστησε το μαντείο παντοδύναμο σε οικονομικούς όρους. Χαρακτηριστικό είναι εδώ το γεγονός ότι ενώ η Πυθία χρησμοδοτούσε στις αρχές (τέλη 7ου αιώνα π.Χ.) μόνο μία μέρα τον χρόνο, όσο ο κόσμους αυξανόταν, οι χρησμοί καθιερώθηκαν να δίνονται μία μέρα τον μήνα (και εννιά μήνες τον χρόνο τώρα).

Η προσφορά και πάλι δεν επαρκούσε όμως, καθώς ο κόσμος πολύς και κάπως έπρεπε να εξυπηρετηθούν όλοι αυτοί, γι’ αυτό και οι ιερείς κατέληξαν και σε άλλου τύπου μαντείες (κυβομαντεία, κληρομαντεία κ.ά).

Ακόμα και κληρώσεις έκαναν για τη σειρά προτεραιότητας και αργότερα σκάρωσαν και το τρικ της «προμαντείας» (το δικαίωμα «να συμβουλεύεσαι το μαντείο πριν από τους άλλους»), όπου αν ήσουν φίλος και πλήρωνες αδρά, γλίτωνες τις ατέλειωτες ουρές.

Οι Χιώτες το ήξεραν αυτό καλά. Κι εκεί μάλιστα που κάποτε πρώτη προτεραιότητα είχαν οι Έλληνες (και πρωτίστως τα μέλη της Δελφικής Αμφικτυονίας), λίγο αργότερα όποιος έδινε τα περισσότερα ρωτούσε και πρώτος την Πυθία.

Πέρα βέβαια από την ιεροτελεστική προσφορά στο μαντείο (πίτες και ζώα για θυσία), καθώς κανείς δεν μπορούσε να πλησιάσει με άδεια χέρια, όλοι έδιναν το κατιτίς τους. Και όταν «κατιτίς», εννοούμε αυτό το 10% που απαιτούσε το μαντείο από τα λάφυρα των πολέμων στους οποίους ξαπέστελνε τις πόλεις-κράτη, αλλά και τεράστια χρηματικά ποσά ως αφιερώματα!

Ενδεικτική εδώ η περίπτωση του Βάττου Α’, ιδρυτή της Κυρήνης και πρώτου έλληνα βασιλιά της Αφρικής, ο οποίος είχε πάει στους Δελφούς ως φέρελπις νέος της Θήρας για να βρει θεραπεία για τα προβλήματα που είχε στον λόγο του. Τι του είπε να κάνει ο Απόλλωνας; Να εκστρατεύσει στη Λιβύη για να βρει τη λαλιά του!

Όπως μας λέει ο Ηρόδοτος, ο Βάττος δυσανασχέτησε με τη χρησμοδότηση, λέγοντας πως η Πυθία του έδινε εντολή να κάνει ανέτοιμος μια πολεμική εκστρατεία και μάλιστα σε ένα μέρος που κανένας δεν γνώριζε, την άκουσε όμως και αποίκησε τελικά την Κυρήνη. Και στα «ψιλά» της ιστορίας μας, βρήκε και τη μιλιά του, αφού σύμφωνα με τον Παυσανία είδε ένα λιοντάρι «και τρόμαξε τόσο πολύ που λύθηκε η γλώσσα του».

Σε μια άγνωστη ίσως πτυχή της δράσης του δελφικού μαντείου, αρκετές ελληνικές αλλά και ξένες πόλεις έφτιαξαν στους Δελφούς δικά τους θησαυροφυλάκια για τη φύλαξη των προσφορών τους. Τα ποσά ήταν τέτοια που κάπως έπρεπε να φυλάσσονται από τους επιτήδειους.

Οι Δελφοί μάζεψαν τόσο πλούτο που η αξία του στην κλασική εποχή υπολογιζόταν στα 10.000 τάλαντα, δηλαδή 60.000.000 αττικές δραχμές!

Όσο για τους ίδιους τους χρησμούς, τους περίφημους χρησμούς των Δελφών που τέτοια επιρροή ασκούσαν στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας, δεν ήταν παρά απλές συμβουλές. Γι’ αυτό και επαληθεύονταν οι προφητείες. Κι όταν δεν επαληθεύονταν, ήταν απλώς γιατί δεν είχαν ακολουθηθεί όπως έπρεπε. Τον συμβουλευτικό χαρακτήρα των χρησμών μάς τον καταμαρτυρεί τόσο ο Θουκυδίδης όσο και ο Πλούταρχος.

Η Πυθία είπε, για παράδειγμα, στους Επιδάμνιους πως αν δεν πάρουν βοήθεια από την Κέρκυρα, ήταν υποχρεωμένοι να παραδώσουν την πόλη τους στην Κόρινθο. Τι άλλο να έκαναν δηλαδή σε ένα δίλημμα;

Την ίδια ώρα, πολλοί χρησμοί που έχουν φτάσει ως εμάς είτε αποδίδονται στη μυθική εποχή είτε είναι απλά πλαστοί. Είτε ήταν τόσο διφορούμενοι που ίσχυαν όποιο κι αν ήταν το αποτέλεσμα. Χαρακτηριστικές είναι εδώ οι στιγμές πριν από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, όταν οι Λακεδαιμόνιοι έστειλαν πρεσβεία στους Δελφούς για να ρωτήσουν τον Απόλλωνα «εάν πολεμήσουν, θα είναι καλύτερα τα πράγματα;».

«Εάν πολεμήσουν με όλη τους τη δύναμη, θα νικήσουν», αποκρίθηκε η Πυθία. Καταλαβαίνουμε όλοι πως αυτό το «με όλη τους τη δύναμη» ήταν το ζύγι που θα έγερνε την πλάστιγγα κατά το δοκούν.

Περί κατάφωρα μεροληπτικής στάσης του μαντείου έχουν μιλήσει αρκετοί έλληνες ιστορικοί, λέγοντας πως έπαιρνε απροκάλυπτα το μέρος μιας παράταξης ή φυλής, αφήνοντας τότε τα διφορούμενα κατά μέρος. Τρανό παράδειγμα είναι εδώ ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, όπου ο Απόλλωνας συντάχθηκε απροσχημάτιστα με τους Λακεδαιμόνιους.

Και εξίσου μεγάλο οι Περσικοί Πόλεμοι, όπου βλέποντας τη λαίλαπα να κοντοζυγώνει οι Δελφοί κατηγορούνταν από τον ελληνικό κόσμο για… φιλοπερσική στάση. Παραέγιναν βλέπετε δυσοίωνοι οι χρησμοί της Πυθίας για τον ελληνικό κόσμο.

Το τι πράγματι συνέβαινε με τους χρησμούς των Δελφών μας το αποκαλύπτει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης κατά τον 1ο αιώνα π.Χ., λέγοντας πως «αυτά που δεν πραγματοποιήθηκαν, δεν τα εξέτασε κανείς, αυτά που πραγματοποιήθηκαν, επιδοκιμάστηκαν από όλους, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η φήμη του»…

Ο πρόδηλα πολιτικός ρόλος των Δελφών

Όπως μας αφηγείται ο Ηρόδοτος, η φήμη των Δελφών και η ηγετική τους θέση στον ελληνικό κόσμο ήταν τέτοια που καμιά αποικία δεν ιδρυόταν, κανένας κατακτητικός πόλεμος δεν γινόταν χωρίς τη βούλα τους. Όλες μα όλες οι ελληνικές αποικίες στην Κάτω Ιταλία και τον Εύξεινο Πόντο ιδρύθηκαν αποκλειστικά με γνωμοδότηση των Δελφών.

Και είναι επίσης ενδεικτικό εδώ πως οι Δελφοί γνωρίζουν τη μεγαλύτερη ακμή τους στα χρόνια της εξάπλωσης του ελληνισμού στις γύρω περιοχές. Κάθε αποικία τιμούσε άλλωστε τον Απόλλωνα ως Αρχηγέτη και κάποιες μάλιστα έπαιρναν και το όνομα Απολλωνία για να μην απορεί κανείς σε ποιον πραγματικά λογοδοτούσαν.

Το ιερό των Δελφών έγινε εξάλλου σταδιακά κέντρο της σημαντικότερης αμφικτυονίας του ελληνικού κόσμου, της Δελφικής Αμφικτυονίας, μιας ομοσπονδιακής ένωσης δώδεκα φυλών Στερεάς και Θεσσαλίας που έδενε και έλυνε στον ελλαδικό χώρο. Οι πόλεμοι της αμφικτυονίας ήταν πάντα ιεροί πόλεμοι και μέσω αυτών οι Δελφοί γιγάντωσαν την πανελλήνια θρησκευτική και πολιτική τους επιρροή και επέκτειναν κατά πολύ τα εδάφη τους.

Ενδεικτικά της δύναμης των Δελφών ήταν και τα Πύθια, οι δεύτεροι σε σημασία μετά τους Ολυμπιακούς πανελλήνιοι αγώνες. Η πολιτική σημασία των Δελφών ήταν τέτοια που για χάρη τους ξέσπασε ο Β’ Ιερός Πόλεμος, για τον έλεγχο του μαντείου-χρυσωρυχείου πάντα.

Οι Αθηναίοι βοήθησαν τους Φωκείς να εντάξουν το ιερό στην ομοσπονδία τους, προκαλώντας τη μήνη των Σπαρτιατών, οι οποίοι επανέφεραν προσωρινά τους Δελφούς στην πρότερη κατάστασή τους, αλλά οι Αθηναίοι αναδιπλώθηκαν και η πόλη αποδόθηκε τελικά στους Φωκείς.

Μέχρι τον Γ’ Ιερό Πόλεμο όλα αυτά, όταν με παρέμβαση του Φιλίππου οι Δελφοί επέστρεψαν στη Δελφική Αμφικτυονία, η οποία ελεγχόταν ωστόσο πια από τους πανίσχυρους Μακεδόνες. Ένας Δ’ Ιερός Πόλεμος θα ξεσπούσε λίγο αργότερα, καθώς το μαντείο παραήταν πλούσιο και σημαντικό για να μένει ανεξάρτητο.

Το γόητρο και το κύρος των Δελφών στον αρχαιοελληνικό κόσμο συνεχίζει να αναλύεται από την ιστορική κοινότητα, η οποία άφησε πίσω της τους λακωνικούς, δυσνόητους και αινιγματικούς χρησμούς για να αποκαλύψει την πραγματική λειτουργία ενός θεσμού μεγαλύτερου απ’ όσο μπορούσε προφανώς να ελέγξει κάποιος.

Δίπλα στην Πυθία είπε ο Λυκούργος πως κατέληξε στη νέα νομοθεσία της Σπάρτης (όπως μας λέει ο Πλούταρχος), υπό την άμεση επίβλεψη μάλιστα του Απόλλωνα, εγκαθιδρύοντας τελικά ένα καθεστώς πολιτικής και κοινωνικής ευνομίας στην πόλη του που δύσκολα θα γινόταν αλλιώς αποδεκτό από τους πολίτες. .

Το ίδιο μαντείο επικαλέστηκε και στα τελευταία του ο μεγάλος νομοθέτης, δεσμεύοντας κυβερνώντες και λαό να εφαρμόζουν το πολίτευμα που τους είχε δώσει ο ίδιος ο θεός. Όπως ξέρουμε, η λυκούργεια «Ρήτρα» έζησε περισσότερα από 500 χρόνια.

Το ίδιο δεν έκανε όμως και ο Σόλων ο Αθηναίος για να εγκαθιδρύσει νομοθετικά τη λαϊκή κυριαρχία και να ανατρέψει τους ανηλεείς Δρακόντειους Νόμους;

Επικαλέστηκε απλώς χρησμό της Πυθίας για να περάσει τις σαρωτικότερες αλλαγές που έχει δει ποτέ δημοκρατική μεταρρύθμιση! Γιατί το έτσι το θέλησε το Μαντείο των Δελφών…

newsbeast.gr

Continue Reading

ΟΤΙ ΠΑΙΖΕΙ