Τι θα έκανε η Ειρήνη Παπαδοπούλου αν έμενε έγκυος;

By on February 13, 2015

Η Ειρήνη Παπαδοπούλου μίλησε στο περιοδικό «ΕΓΩ! weekly» για τον ανταγωνισμό στον 5ο κύκλο του Dancing With The Stars, για τον ρατσισμό που δέχτηκε όταν ήρθε με την οικογένειά της στην Ελλάδα από το Καζακστάν, σε παιδική ηλικία, αλλά και για τα χρόνια που πέρασε δύσκολα οικονομικά.

Για τον ανταγωνισμό στο Dancing With The Stars:

«Πριν ξεκινήσει το παιχνίδι, μόνο αυτό δεν ήθελα να αντιμετωπίσω. Είχα πει χαρακτηριστικά στον παρτενέρ μου “δεν με ξέρεις, δε σε γνωρίζω, γι’αυτό σε ενημερώνω ότι δεν λειτουργώ καλά όταν υπάρχει ανταγωνισμός. Θέλω να με βοηθήσεις να απολαύσουμε το show”. Μπλοκάρω με τον ανταγωνισμό. Μου αποσπά την προσοχή. Όσο μπορώ, κάνω τα στραβά μάτια. Μέχρι τα μισά περίπου του παιχνιδιού, δεν αισθανθήκαμε τίποτα. Θεωρούσα ότι αυτό συνέβαινε γιατί δεν κοιτώ ποτέ τι κάνουν και πώς λειτουργούν οι άνθρωποι γύρω μου. Δίνω έμφαση στη δική μου δουλειά. Ανταγωνισμό αισθάνθηκα προς το τέλος του σόου αλλά τότε ήταν λογικό. Όσοι είχαμε παραμείνει θέλαμε πια να φτάσουμε όσο πιο κοντά στη νίκη γινόταν. Σίγουρα είναι και θέμα χαρακτήρα. Αν π.χ. βρισκόταν η Μαρία Ηλιάκη στον τελικό, δεν πιστεύω ότι θα έχανε το χιούμορ της. Ίσως η παραπάνω αίσθηση να οφειλόταν και στο ότι είχαν αποχωρήσει εκείνοι που μας έκαναν περισσότερο να γελάμε και ήμασταν πλέον προσηλωμένοι στη νίκη».

Έκανε φίλους στο παιχνίδι;

«Δεν πήγα εκεί για να κάνω φίλους. Είμαι πολύ δύσκολη στο να δημιουργώ φιλίες. Δεν έχω εχθρούς, αλλά δεν είμαι και με κανέναν αυτό που λέμεν “κολλητή”».

Έφτασε ποτέ κοντά στον γάμο;

«Υπήρξαν σχέσεις στη ζωή μου που ήταν πολύ σοβαρές, που ο σύντροφός μου μου είχε πει ότι θα ήθελε να είμαι η μητέρα των παιδιών του. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ήμασταν ένα βήμα πριν τον γάμο. Γενικά, δεν κάνω σχέσεις αν δεν βλέπω μέλλον. Τις διακόπτω».

Τι θα έκανε αν έμενε έγκυος σήμερα;

«Δεν είμαι υπέρ των εκτρώσεων. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα ήταν καλοδεχούμενο το παιδί. Θα ήθελα όμως να έρθει από επιλογή. Περιμένω να μου βγάλει ο σύντροφός μου την αίσθηση του να θέλω συνειδητά να κάνω ένα παιδί μαζί του».

Για τις δύσκολες οικονομικά περιόδους:

«Έχω μεγαλώσει σε μια οικογένεια της μεσαίας τάξης. Οι γονείς μου δούλευαν πάρα πολύ για να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις. Ανεξαρτήτως του πόσα χρήματα είχα, ήξερα να τα διαχειρίζομαι. Και αυτό γιατί δεν μεγάλωσα πλουσιοπάροχα, αλλά έμαθα να κοπιάζω στη ζωή μου. Τίποτα δεν μου ήρθε εύκολα και είμαι ευγνώμων γι’αυτό. Έγινα καλύτερος άνθρωπος. Δεν με φοβίζει η δουλειά».

Για την περίοδο που ήρθε στην Ελλάδα από το Καζακστάν:

«Στο σχολείο στεναχωριόμουν για την έλλειψη αποδοχής από τους συμμαθητές μου. Κλείστηκα ακόμη περισσότερο στον εαυτό μου. Τώρα νιώθω ευλογημένη, γιατί διαφορετικά δε θα διαμόρφωνα το χαρακτήρα που έχω σήμερα. Όταν ένας άνθρωπος με κάνει να νιώσω ότι είμαι στο περιθώριο ή ότι δεν αξίζω, στεναχωριέμαι πάρα πολύ, αλλά ταυτόχρονα πεισμώνω. Έγινα καλή μαθήτρια γιατί σκεφτόμουν πως έτσι θα κέρδιζα την αποδοχή και την προσοχή. Διάβαζα, έβαλα ένα σκοπό και τον πέτυχα»

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *